Za pomocą 20-centymetrowego teleskopu widać duże równomiernie skoncentrowane halo z wyraźnie widocznymi setkami gwiazd. Następna w kolejności jest gromada kulista M19 leżąca dwa stopnie na północ od M 62 i prawie dokładnie na wschód od Antaresa. Jest to masywna gromada składająca się z około 1,1 miliona gwiazd i oddalona o 28,7 tysięcy lat świetlnych. Szczególną cechą jest owalne halo zawierające liczne gwiazdy. Kolejny obiekt to M12, gromada kulista o jasności 7,68m. Zawiera około 87 tysięcy gwiazd. Astronomowie podejrzewają, że została „ograbiona” z gwiazd o małej masie. Na wschód od M12 położona jest gromada M14, oddalona o około 30 tysięcy lat świetlnych i zawierająca około miliona gwiazd. To duża, słabo skoncentrowana gromada kulista, ale niełatwo dostrzec jej pojedyncze gwiazdy za pomocą amatorskiego teleskopu ze względu na grube chmury pyłu i gazu pomiędzy gromadą a Słońcem. Z kolei M9 znajduje się blisko, zaledwie 1,5 stopnia na południowy wschód od Sabika. Jej widoma jasność to 8,4m, dzieli ją od nas około 25,8 tysięcy lat świetlnych. Ostatnią istotną gromadą kulistą w konstelacji jest M107. Osobliwym obiektem w gwiazdozbiorze jest świecąca jasno w podczerwieni galaktyka NGC 6240.