Domingo de Iriarte y Nieves Ravelo (ur. 18 marca 1739 w Puerto de la Orotava (obecnie Puerto de la Cruz) na Teneryfie, zm. 22 listopada 1795 w Gironiehasło) – hiszpański dyplomata i radca stanu. Brat dyplomaty Bernarda de Iriarte y Nieves Ravelo (1735-1814).
Życiorys Od 1754 przez 15 lat urzędnik magistratu Madrytu (llamado). Początkową edukacją jego i braci zajmował się ich wuj, królewski bibliotekarz Juan de Iriarte y Cisneros (1702-1771).
Domingo nakomicie opanował łacinę i grekę, a także języki nowożytne: francuski, angielski, niemiecki i włoski. Dzięki temu kariera dworska stanęła przed nim otworem. Minister Jerónimo Grimaldi uczynił go paziem (Page de Cartera) w 1763, używając go jako posłańca między swym ministerium i sobą a królem Karolem III.
Przez 10 lat był sekretarzem wiedeńskiej ambasady Hiszpanii, skąd przeniesiono go do Paryża, gdzie jako ambasador (od 1776 do 1784) urzędował hrabia Pedro de Aranda.
Następnie (1785) został ministrem-plenipotentem (Ministro plenipotenciario) w PolsceZwycięstwo czy klęska?