W mitologii greckiej węże pojawiały się szczególnie często, symbolizowały odrodzenie, gdyż zrzucają swoją skórę. Wąż był czczony w Delfach, występował także w mitach wraz z Apollem oraz Heraklesem.
Gwiazdy Węża Gwiazdy Węża są jednorodne, umiarkowanie blade, ale mały trójkąt utworzony przez gwiazdy czwartej wielkości Betę, Gammę i Kappę wraz z Deltą, Alfą i Epsilonem, które tworzą szyję, są łatwe do znalezienia przy sprzyjających warunkach obserwacji. Resztę figury trudno odróżnić od sąsiednich konstelacji.
Najjaśniejsze gwiazdy Alfa Serpentis (α Ser), Unukalhai, najjaśniejsza gwiazda (2,6), znajduje się w Głowie Węża. Nazwa wywodzi się z języka arabskiego i oznacza „szyję węża”, rzadziej jest nazywana „sercem węża”. Fizycznie jest to olbrzym typu widmowego K2 o kolorze pomarańczowym. Świeci 38 razy jaśniej niż Słońce i znajduje się w odległości 73 lat świetlnych. W atmosferze gwiazdy astronomowie stwierdzają relatywnie dużo węgla, jest również źródłem promieniowania rentgenowskiego. Unukalhai ma dwóch towarzyszy o jasności 11 i 13m. Druga co do jasności to Eta Serpentis (η Ser) 3,26m, znajdująca się w Ogonie Węża. Jest to pomarańczowa gwiazda typu widmowego K, będąca na etapie ewolucji między podolbrzymem a olbrzymem. Znajduje się w odległości 60,5 roku świetlnego. Podobna do Słońca jest czwartej wielkości Gamma Węża.