Otto Hermann von Howen (ur. 13 listopada 1740 w Fockenhoff, zm. 15 czerwca 1806 na stacji pocztowej w Gulbene) – szambelan Stanisława Augusta Poniatowskiego, sekretarz Stanu Rycerskiego Kurlandii, oberburgrabia.
Syn Otto Christophera von der Howena dyplomaty na dworze Augusta III i jego żony Elżbiety Dorothei von Mirbach. Studiował prawo na Uniwersytecie w Kilonii, gdzie 17 listopada 1759 uzyskał doktorat z prawa międzynarodowego na podstawie rozprawy O nietykalności posłów, a następnie uzupełniał studia do 1761 na Uniwersytecie w Strasburgu. W 1763 roku powrócił do ojczyzny i szybko zaangażował się w życie polityczne kraju. Jego aktywność na tym polu zbiegła się w czasie z przywróceniem na tron kurlandzki księcia Ernesta Johanna Birona. Po tym, jak w grudniu 1764 król Stanisław August Poniatowski przekazał Księstwo Kurlandii Ernestowi Johannowi i jego następcy tronu, księciu Piotrowi, Hoven był przedstawicielem rycerstwa kurlandzkiego na polskim dworze królewskim w latach 1765-1771, gdzie opierał się zatwierdzeniu Piotra Birona jako księcia kurlandzkiego za co został uwięziony 27 lipca 1771 i potajemnie przetransportowany do Rygi na rozkaz Katarzyny II więziony był trzy lata do 1774.