21 czerwca 1975 pobił rekord świata w wyścigu na 100 m stylem dowolnym, wynikiem 51,12 (poprzednim rekordzistą był od finału Igrzysk Olimpijskich w Monachium Mark Spitz z wynikiem 51,22). Na mistrzostwach świata w lipcu 1975 zdobył jednak tylko brązowy medal w wyścigu na 100 m stylem dowolnym, z czasem 51,44. Złoty medal zdobył natomiast w sztafecie 4 × 100 m stylem dowolnym, z nowym rekordem świata – 3:24,85. Rekord świata na 100 m stylem dowolnym stracił 3 sierpnia 1975 na rzecz mistrza świata z 1975 Andy Coana, który uzyskał wynik 51,11, ale odzyskał go 23 sierpnia 1975 wynikiem 50,59.
Na Igrzyskach Olimpijskich w 1976 wystartował w czterech konkurencjach. W wyścigu na 100 m stylem dowolnym pobił w półfinale własny rekord świata, wynikiem 50,39 (24 lipca 1976) i poprawił to osiągnięcie w finale (25 lipca 1976), zdobywając złoty medal, z czasem 49,99. W ten sposób został pierwszym zawodnikiem w historii, który przepłynął ten dystans poniżej 50 sekund. Złote medale zdobył także w sztafecie 4 × 100 m stylem zmiennym (z rekordem świata 3:42,22) i 4 × 200 m stylem dowolnym (z rekordem świata 7:23,22). Ponadto w wyścigu na 200 m stylem dowolnym wywalczył brązowy medal, z czasem 1:50,58.