Wikłacze mają niewielu naturalnych wrogów. W miarę wzrostu zaludnienia, w regionach, gdzie coraz większe, monokulturowe uprawy prosa zapewniały łatwy dostęp do pożywienia, liczebność tego gatunku gwałtownie wzrastała. Wikłacze zostały uznane tam za szkodniki, a walka z tymi ptakami przybrała charakter tępienia gatunku na wielką skalę. Do działań tych zdesperowani rolnicy zaprzęgli nawet miotacze płomieni i gazy trujące, niszcząc corocznie miliony gniazd, lęgów i ptaków dorosłych. Problem stał się tematem szerokich badań, podjętych na początku lat 80. XX w. przez Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO). Podgatunki Wyróżniane podgatunki Quelea quelea quelea Podgatunek nominatywny. Mauretania, Senegal i Gambia do południowo-środkowego Czadu i północnej Republiki Środkowoafrykańskiej Quelea quelea aethiopica Sudan do Somalii na południe do północno-wschodniej Zambii i Tanzanii Quelea quelea lathamii Gabon, Kongo i Angola do Malawi i Mozambiku oraz na południe do południowej RPA