Norma PN-I-06000:1997 definiuje (oprócz klawiatury maszyny do pisania) dwie wersje klawiatur komputerowych: klawiaturę programisty oraz maszynistki. Klawiatura maszynistki bazuje na układzie znaków maszyny do pisania, dodając klawisze używane w komputerach. Polskie małe litery dostępne są z prawej strony klawiatury, wielkie znaki uzyskać można poprzez klawisz . Dodatkowo układ ten posiada dwa martwe klawisze, z użyciem których można uzyskać wszystkie polskie znaki, zarówno wielkie, jak i małe. Literę ż uzyskuje się poprzez lewy martwy klawisz a literę ź poprzez prawy, pozostałe znaki mogą być wygenerowane z użyciem dowolnego z martwych klawiszy. Dodatkowe znaki uzyskuje się poprzez klawisz AltGr w kombinacji z przyciskami z lewej strony klawiatury.
Istnieją również inne układy bazujące na QWERTZ nazywane klawiaturą maszynistki, ale z układem klawiszy różniącym się od układu PN-97. Jednym z nich jest układ Polski (214) stosowany w systemach MS-DOS, Windows i Linux. Bazuje on na normie BN-74/3123-01.
Galeria
Przypisy
Bibliografia PN-I-06000:1997 Wyposażenie biurowe – Maszyny do pisania i do przetwarzania tekstów – Układy znaków na klawiaturach alfanumerycznych BN-74/3123-01 Rozmieszczenie klawiszy i znaków na klawiaturach alfanumerycznych urządzeń komputerowych
Maszynistki