Tadeusz Kryspin Staniszewski herbu Pobóg (zm. po 1795) – szambelan Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1783 rokuAntoni Magier, Estetyka miasta stołecznego Warszawy, 1963, s. 437., komisarz cywilno-wojskowy ziemi czerskiej w roku 1792, poseł na sejm grodzieński, członek konfederacji grodzieńskiej 1793 rokuVolumina Legum, t. X, Poznań 1952, s. 54..
Życiorys Był synem Zygmunta Jana Staniszewskiego. Przeznaczony przypuszczalnie do stanu duchownego, uczył się w seminarium misjonarzy w Rzymie i przyjął święcenia subdiakońskie. Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z ziemi czerskiej w 1764 roku.Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 91.. W końcu lat 70. nawiązał romans z wojewodziną nowogrodzką, Franciszką z Woronieckich Jabłonowską, wdową po Józefie Aleksandrze w 1780 przejął administrację jej rozległymi majątkami. Zmuszony przez ojca, zerwał więzi z Jabłonowską. W tym czasie w 1782 porzucił stan duchowny. W 1783 został szambelanem.