Luigi Fortis SJ (ur. 26 lutego 1748 w Weronie (Włochy), zm. 27 stycznia 1829 w Rzymie) – włoski jezuita, 20. Przełożony Generalny Towarzystwa Jezusowego.
Wczesne życie i formacja Fortis wstąpił do jezuitów w 1762, po skończeniu szkoły Św. Sebastiana w Weronie, mając tylko 14 lat. Po ukończeniu studiów filozoficznych (1767-70) w Bolonii uczył humaniorów na Uniwersytecie w Ferrarze, gdzie zastała go kasata zakonu w 1773.
Ex-Jezuita Po kasacie powrócił do rodzinnego miasta i zatrudnił się jako prywatny nauczyciel matematyki. Realizując powołanie do kapłaństwa przyjął święcenia w 1778. W 1784 nawiązał kontakty z jezuitami przebywającymi na Białej Rusi lecz otrzymał zalecenie pozostania we Włoszech, gdyż mógł tam okazać się bardziej przydatny dla Towarzystwa.
W 1793 przeniósł się do Księstwa Parmy, do którego pozwolono powrócić jezuitom, i tam odnowił swojej śluby zakonne. Przez kilka lat uczył fizyki i historii w kolegium dla szlachty w Parmie. Po inwazji armii napoleońskiej w 1804 udał się do Neapolu, gdzie również restaurowano jezuitów. Uczył tam w nowo otwartym kolegium 1805 i ponownie po wkroczeniu Napoleona musiał opuścić miasto. Fortis udał się najpierw do Orvieto skąd powrócił do rodzinnego miasta (1810).