nowe operatory można także tworzyć z już istniejących. Ta możliwość jest ciekawą alternatywą dla wykorzystania języków skryptowych w aplikacjach 3D do dostosowania ich możliwości do swoich potrzeb. Houdini używa tego paradygmatu we wszystkich miejscach programu: do mapowania tekstur, tworzenia i aplikacji shaderów, poprzez symulacje cząsteczkowe i animacji, aż do procesu renderingu i kompozycji.
Operatory Houdniego dzielą się na kilka grup (tzw. kontekstów):
SOPs - operatory powierzchni (Surface OPerators) - służą do modelowania, deformacji powierzchni oraz wielu efektów związanych z wyglądem/ zmianą wyglądu obiektów w scenie POPs - operatory cząsteczkowe (Particles OPerators) CHOPs - operatory kanałów animacji (Channel OPerators) COPs - operatory kompozycji (Composite OPerators) DOPs - operatory symulacji dynamicznych (Dynamic OPerators) ROPs - operatory renderowania (Render OPerators) VOPs - operatory języka VEX (Vex OPerators)
Operatory łączą się w łańcuchy zwane "sieciami" (networks) lub "drzewem operatorów". Informacje wewnątrz operatorów podawane są kolejnym elementom, które modyfikują i posyłają dalej.