Ogonopiór uszaty, ogonopiór uszasty (Ptilocercus lowi) – gatunek niewielkiego ssaka z rodziny ogonopiórowatych (Ptilocercidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1848 angielski zoolog John Edward Gray nadając mu nazwę Ptilocercus lowii. Miejsce typowe to Kuching, Sarawak, Borneo, Indonezja. Holotyp to zamontowana skóra (sygnatura BMNH 47.12.30.1) i czaszka (sygnatura BMNH 48.5.12.3) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie; okaz zebrany przez Hugh Lowa. Podgatunek continentis formalnie opisał w 1910 roku angielski zoolog Oldfield Thomas nadając mu nazwę Ptilocercus lowi continentis. Miejsce typowe to obszar od Kuala Lumpur, Selangor, Malezja. Holotyp to skóra i czaszka dorosłego samca (sygnatura BMNH Mammals 1910.4.17.1) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie; okaz zebrany 27 grudnia 1903 roku przez pracownika Salangor Muzeum (obecnie Muzium Negara) w Kuala Lumpur. Jedyny żyjący przedstawiciel rodzaju ogonopiór (Ptilocercus).
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dwa podgatunki.