Ponadto w Wielkiej Brytanii podmioty mogą zostać uznane za władze publiczne dla odpowiednich części ich prac. Jednym z najbardziej strategicznych zagadnień jest włączenie do zakresu przepisów krajowych organów konstytucyjnych spoza sfery wykonawczej. W Belgii, jak już wspomniano, ustawa o informowaniu przez administrację nie ma zastosowania ani do wymiaru sprawiedliwości, ani do parlamentu.
Z kolei ustawa francuska może dotyczyć zgromadzeń parlamentarnych i części sądownictwa, ale z pewnymi ograniczeniami. (Wyłączone są posiedzenia parlamentu, opinie sądów administracyjnych i Naczelnego Sądu Administracyjnego, niektóre dokumenty odnoszące się do władz publicznych kontrolujących finanse publiczne, dokumenty dotyczące skarg załatwianych przez Rzecznika Republiki oraz dokumenty dotyczące rejestrów i rozrachunków systemu opieki zdrowotnej).
W Finlandii ustawa dotyczy obu rodzajów instytucji. W Szwecji i Wielkiej Brytanii zakres obowiązek obejmuje władze wybierane, ale nie sądowe.