Magnus Silny, Magnus Nielsson (Nilsson) (duń. Magnus den Stærke, Magnus Nilsson; ur. 1106, zm. 4 czerwca 1134) – książę duński, król Szwecji panujący w Götalandzie od ok. 1125 do ok. 1130Do końca XII w. daty życia i panowania władców szwedzkich są niepewne.. Syn króla duńskiego Nielsa Starego i Małgorzaty (zwanej Fredkulą), córki króla szwedzkiego Inge I Starszego i wdowy po królu norweskim Magnusie III.
Życie i panowanie Około roku 1118 za czasów panowania w Szwecji króla Inge II Młodszego niejaki Kol ogłosił się królem Gotów, którzy zamieszkiwali tereny Götalandu, co miało świadczyć o odrębności Szwedów (właściwych) od Gotów (już wcześniej Inge II Młodszy panował wspólnie ze swoim bratem Filipem). W następnych latach podział królestwa Szwedów i Gotów się utrwalił – gdy po 1120 królem Szwedów bez zgody wszystkich Gotów został Ragnvald Knaphövde, Goci na swego władcę wybrali Magnusa, który powołał się na swoje pochodzenia od króla Inge I. Po śmierci Rangvalda, zamordowanego prawdopodobnie przez Gotów, Magnus objął władzę również na obszarze Svealandu.