Podobne liście do pokrzywy zwyczajnej ma jasnota biała (Lamium album), zwana zresztą „głuchą pokrzywą” (różni się brakiem włosków parzących i okazałymi, białymi kwiatami).
Biologia Rozwój thumb|Siewka z liścieniami i pierwszą parą liści młodocianych thumb|Młode pędy pokrzyw wyrastające z kłącza wiosną thumb|Młode pędy wiosną i suche zeszłoroczne Pokrzywa zwyczajna jest byliną – hemikryptofitem – pędy nadziemne obumierają jesienią i roślina spędza zimę w postaci podziemnych kłączy. Wraz z nadejściem wiosny, z pąków śpiących znajdujących się na kłączach wyrastają nad ziemię w drugiej połowie marca ulistnione pędy i szybko rosną. Pokrzywa jest wiatropylna. Jej pyłek jest również przenoszony przez bzygi. Kwitnie od czerwca do października (na północy zasięgu do końca sierpnia), przy czym pylenie następuje podczas gorących dni, kiedy to kwiaty męskie po zagrzaniu się, rozwijają się i prostują nitki pręcików, wysypując przy tym pyłek. Kwiaty żeńskie otwierają się zwykle nieco później od męskich. Do zapłodnienia konieczne jest zapylenie krzyżowe. W sierpniu zaczynają dojrzewać owoce. W tym też czasie liście zaczynają więdnąć, a łodygi żółkną lub czerwienieją. Owoce rozsiewane są przez wiatr, często jednak pozostają na roślinach do samych mrozów.