Izabiełła Daniłowna Jurjewa (ros. Изабелла Даниловна Юрьева) (ur. 7 września 1899 lub w 1902 w Rostowie nad Donem, zm. 20 stycznia 2000) – pieśniarka rosyjska.

Zadebiutowała w teatrze w Rostowie nad Donem pieśnią „По старой Калужской дороге” w 1920. W 1922 podczas pobytu w Moskwie została usłyszana przez ważnego akompaniatora A. Taskina. Ten oszołomiony jej głosem kazał jej nauczyć się do następnego dnia piosenek, by wystąpić na estradzie. W 1925 podczas tournée w ważniejszych miastach Rosji Moskwie i Leningradzie poznała swojego męża.

W 1926 udało jej się wyjechać z mężem do Paryża, gdzie wystąpiła w Olympii. Wywarła tak potężne wrażenie, że zaproponowano jej występ w filmie. Musiała jednakże odmówić i wracać do ZSRR.

W następnych latach Jurjewa cierpiała na depresję z powodu śmierci krótko żyjącego synka Wołodii, urodzonego z wrodzoną wadą serca. Pieśniarka nie przestała jednak śpiewać, a zainteresowanie jej talentem coraz bardziej rosło. W 1937 została zaproszona na Kreml, gdzie spotkała się z Michaiłem Kalininem, radzieckim politykiem. Prawdopodobnie starała się wpłynąć na decyzję o zakazie śpiewania romansów i zachodniej muzyki w Związku Radzieckim.

Wyciszana i krytykowana za „burżuazyjność” rezygnuje z dalszej kariery estradowej w 1966.