Jerzy Machonbaum (ur. 1884 w Warszawie, zm. 23 marca 1936 tamże) – poeta polski, kolekcjoner, pasjonat szachów. Posługiwał się pseudonimem "Machon".
Zdobył wykształcenie w Warszawie, kończąc szkołę średnią i prawo na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Należał do warszawskich towarzystw literackich, dziennikarskich, prawniczych, m.in. do Stowarzyszenia Humanitarno-Kulturalnego "Ogniwo". Wydał kilka tomów poezji, m.in. w 1912, 1914 i 1935. Kolekcjonował dzieła sztuki, głównie rzeźby i obrazy, ale również makaty, dywany, figurki z kości słoniowej, monety, medale, stare księgi, tworząc znane w Warszawie prywatne "Muzeum Machona".
Był znaną postacią warszawskiego środowiska szachowego. Kilkakrotnie uczestniczył w turniejach Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej, nie odnosząc jednak spektakularnych sukcesów — w 1908 podzielił VIII-IX miejsce, a w 1910, w imprezie z okazji 10-lecia Towarzystwa, uplasował się na XI, ostatnim, miejscu. W turniejach tych rywalizował z niemal całą warszawską czołówką, m.in. Akibą Rubinsteinem, Salomonem Langlebenem, Aleksandrem Flambergiem, Zygmuntem Szulce, Janem Kopczyńskim, Janem Kleczyńskim (synem), a także szachistami przyjezdnymi, np. Fiodorem Duzem-Chotimirskim.