Ukazany w bogatym stroju Piłat jest zajęty rozmową, tak jakby nie obchodziło go wydarzenie rozgrywające się obok niego. Piłat i osoba z którą rozmawia dystansują wątek biblijny, tworzą wręcz ówczesną dworską atmosferę. Artysta niemal studyjnie analizuje kostiumy i późnogotycki kształt tronu na którym siedzi prefekt Judei.
Niesienie krzyża Scena ta nacechowana jest silnym dynamizmem i dramatyzmem. Umęczony i pokrwawiony Chrystus mocno ugina się pod ciężarem krzyża. Jest z każdej strony otoczony żołnierzami; dwóch z nich po prawej niesie narzędzia męki; idą naprzód lecz kierują wzrok ku Chrystusowi, podobnie jak reszta siepaczy. Dwaj następni szarpią szaty Chrystusa, kolejny z toporem w ręku zwraca się do Szymona z Cyreny ukazanego jako brodaty starzec. Dopiero na samym końcu grupy podążają: poruszona sceną zakrywająca twarz chustą Maria (Weronika ?) oraz Jan i Maria Magdalena. Liczne intensywne odcienie oranżu i żółci przeciwstawiają się szarości, która dominuje w kolorze szat Chrystusa. Kompozycję ożywiają pozy Chrystusa i dwóch siepaczy ujęte w diagonalnym układzie. Swoistą oś kompozycji buduje krzyż w kształcie litery „T” – ten typ krzyża znany jest z licznych obrazów na terenie całej Europy.