Wallace są zdania, że tekst ten nie należał do oryginalnej Ewangelii Jana.
Treść perykopy thumb|250px|Nicolas Poussin, Chrystus i jawnogrzesznica Do Jezusa przyprowadzono kobietę złapaną na cudzołóstwie (nie jest jasne, czy była to kobieta zamężna, czy też prostytutka) w celu zastawienia pułapki: jeśliby uznał kobietę winną (zgodnie z prawem Mojżeszowym), sprzeciwi się prawu rzymskiemu, które zabraniało Żydom wydawania wyroków śmierci, jeśli by ją ułaskawił – sprzeciwi się prawu Mojżeszowemu. Jezus nie podjął tej dyskusji, natomiast odwołał się do możliwości, na którą wskazuje prawo Mojżeszowe (Pwt 17,7) – sami świadkowie przestępstwa mogą rozpocząć egzekucję wyroku. Nikt jednak nie był w stanie wystąpić w charakterze świadka przeciw oskarżonej o cudzołóstwo kobiecie – zniknął więc przedmiot oskarżeniaKomentarz do Biblii Paulistów, s. 239.
Sama czynność pisania wykonywana przez Jezusa (jedyny raz w całej literaturze biblijnej, zarówno kanonicznej jak i pozakanonicznej) oraz próby odgadnięcia treści samego napisu stały się przedmiotem licznych interpretacji od starożytnych Ojców Kościoła po współczesnych egzegetów. Wyczerpujące studium na ten temat przedstawił Ch. KeithCh.