Stanisław Antoni Świdziński herbu PółkozicUrzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska, Kórnik 1990, s. 216. (ur. 15 kwietnia 1685 w Świdnie – zm. 7 listopada 1761 w Sulgostowie) – pułkownik wojsk koronnych, regimentarz partii ukraińskiej, starosta bracławski od 1719 rokuw tym roku uzyskał dożywocie na starostwo bracławskie, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 325., starosta radomski od 1730. Od 1739 wojewoda bracławski, od 1754 rawski, kawaler Orderu Orła Białego.

Życiorys Był synem Wawrzyńca i jego pierwszej żony Bony Baryczkówny. Po ojcu odziedziczył dobra Świdno, Michałowice, Stryków, i Skarbkową Wieś. Będąc stolnikiem rawskim 23 lutego 1717 otrzymał od króla Augusta II wieś Wilków, później z nadania tego samego władcy dostał królewszczyzny na terenie ziemi sandomierskiej i radomskiej. W 1721 został starostą bracławskim pełniąc tę funkcję do 19 czerwca 1728. 15 kwietnia 1730 zostaje starosta radomskim, a w 1731 starostą lityńskim na Podolu. Był posłem na sejm 1730 roku z ziemi rawskiejTeka Gabryela Junoszy Podoskiego, t.IV, Poznań 1856, s.17..