Czas zaprzyszły (Futurum Exactum) – czas stosowany dla wyrażenia czynności przyszłej, mającej miejsce przed inną czynnością przyszłą lub przed określonym czasem w przyszłości. W niektórych językach (np. w angielskim i niemieckim) służy także do wyrażania czynności przeszłej, co do której wystąpienia nie ma całkowitej pewności.
Język angielski Czas zaprzyszły w języku angielskim (Future Perfect) jest czasem złożonym i składa się z czasownika posiłkowego will (shall), czasownika posiłkowego have oraz trzeciej formy czasownika głównego. Odmiana czasownika to do w czasie Future Perfect: osoba l. pojedyncza l. mnoga 1.I will/shall have donewe will/shall have done 2.you will have doneyou will have done 3.he/she/it will have donethey will have done
W stronie biernej zaś dodaje się po have trzecią formę wyrazu be czyli been, np. : It will have been done by me
W podobnej funkcji występuje też w języku angielskim czas Future Perfect Continuous, tworzony za pomocą czasownika posiłkowego will (shall), czasownika posiłkowego have, trzeciej formy czasownika be (tj. been) oraz gerundium czasownika głównego (z końcówką -ing), np.: I will/shall have been doing
Future Perfect Continuous różni się od Future Perfect wyrażanym aspektem czasownika.