Kodeks Kompluteński I () – rękopis Wulgaty, którego przepisywanie ukończono w 927 roku. Zawiera całą Biblię Starego i Nowego TestamentuBruce M. Metzger, The Early Versions of the New Testament, Oxford University Press, 1977, s. 298.. Reprezentuje hiszpańską tradycję tekstualną.
Opis Zawiera apokryficzny List do Laodycejczyków następujący po Liście do Hebrajczyków, ale brak Listu do Kolosan. Zawiera apokryficzną księgę ST – 4 EzdraszaS. Berger, Notices et extraits de la Bibl. Nat., s. 147-152 (1895)..
Tekst Nowego Testamentu reprezentuje hiszpański typ Wulgaty, jakkolwiek w Dziejach i w Listach posiada pewną liczbę obcych wariantów. W niektórych partiach Starego Testamentu przekazuje tekst starołacińskich przekładów (Księga Rut, Księga EsteryLewis Bayles Paton, A critical and exegetical commentary on the book of Esther, s. 40., Księga TobiaszaJoseph A. Fitzmyer, The Dead Sea scrolls and Christian origins, s. 163., Księga Judyty oraz 1 i 2 Machabejską).
Kodeks Kompluteński I zawiera tekst Pericope adulterae (J 7,53 - 8,11) oraz Comma Johanneum (frag. 1J 5,7-8).