Dokument reguluje opłaty za przewóz towarów na szlaku ze Lwowa i Kamieńca przez Dniestr do Białogrodu Dniestrowskiego i nakazuje opłacenie cła w Chocimiu.
W połowie XIV wieku Chocim być może stał się własnością mołdawskiego wojewody Dragosza, lennika Królestwa Węgier. Po 1375 roku ziemie te znajdowały się pod władzą Hospodarstwa Mołdawskiego. Po śmierci hospodara Aleksandra Dobrego, w wyniku wojen między potomkami mołdawskiego władcy, Chocim został zajęty w 1436 roku przez Królestwo Polskie, ponieważ władca Mołdawii Eliasz I (1432-1433; 1435-1443) oddał twierdzę Polakom w zamian za pomoc militarną. W 1455 roku władca Piotr III Aron, który po raz drugi powrócił na tron Mołdawii, odzyskał warownię, ale został zmuszony do oddania miasta Seret. W 1459 hospodar Stefan Wielki przekazał warownię Polsce, jednak wróciła w jego ręce najpóźniej w 1476 roku, gdy załoga mołdawska wytrzymała krótkie oblężenie armii tureckiej, która musiała się wycofać po wybuchu epidemii i dotarciu posiłków węgierskichJ. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970.