Wiele lat później, z okazji ustanowienia przez syna Jerzego Wilhelma orderu De la Sincérité (1705) stary margrabia, który żył w konflikcie z synem z powodu swego trzeciego małżeństwa, przypomniał sobie o istnieniu własnego orderu z czasów młodości i odnowił go, zmieniając jego insygnia. Siedem lat później zmarł i syn zlikwidował order, nadając kawalerom swoje odznaczenie De la Sincérité. W ten sposób Ordre de La Concorde stał się jednym z przodków Orderu Czerwonego Orła.
Insygnia Insygnium pierwotnego orderu z roku 1660 była wysadzana drogimi kamieniami bransoleta (Chrystian Ernest imitował tu Order Podwiązki) z napisem: "Concordant" ("Żyjmy w zgodzie"). Insygnium z roku 1705 to emaliowany na niebiesko krzyż maltański z czarnymi pruskimi na przemian z czerwonymi brandenburskimi orłami między ramionami, z literami: "CEES" w medalionie środkowym awersu, które były jednocześnie monogramami Chrystiana Ernesta i jego trzeciej żony Elżbiety Zofii Wirtemberskiej i nawiązywały do nowej dewizy orderu: "Constante et eternelle Sincérité" ("Stała i wieczna szczerość") – w ten sposób order ojca "wchłonął" order