połączony z bracławskim), pułk kaniowski, pułk kijowski, pułk korsuński, pułk kropiwniański (w 1658 wszedł w skład pułku łubieńskiego i perejasławskiego), pułk mirhorodzki, pułk nieżyński, pułk pawołocki, pułk perejasławski, pułk połtawski, pułk pryłucki, pułk humański, pułk czerkaski, pułk czernihowski, pułk czehryński.
Przez krótki okres funkcjonowały również pułki mohylewski, turowopiński i białoruski (czauski, bychowski).
Pułki Prawobrzeża Po zawarciu pokoju andruszowskiego i podziale ziem ukraińskich pomiędzy Rosję i Rzeczpospolitą, kozackie pułki na Prawobrzeżnej Ukrainie (należącej do Rzeczypospolitej) były w latach 1670–1680 stopniowo likwidowane, wśród nich pułki: białocerkiewski, bracławski, winnicki, korsuński, kaniowski, mohylowski, pawołocki, humański, czerkaski i czehryński.
Jednak w latach 1684–1685 pod dowództwem Semena Palija odnowiono pułk fastowski i bohusławski, a potem korsuński i bracławski. W 1704 utworzono ponownie pułki: czehryński, humański i mohylewski. Centrum kozactwa była w tym czasie Biała Cerkiew.