Patty Pravo, właśc. Nicoletta Strambelli (ur. 9 kwietnia 1948 w Wenecji) – włoska piosenkarka pop-rockowa. Zadebiutowała w 1966 i od tamtej pory wylansowała takie przeboje jak m.in. „La bambola” (1968), „Pazza idea” (1973), „Pensiero stupendo” (1978), „...E dimmi che non vuoi morire” (1997) i „Cieli immensi” (2016). 11-krotnie uczestniczyła w Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, na którym zdobyła trzy nagrody krytyków.
Życiorys Jej rodzicami byli Aldo Strambelli i Bruna Caporin. Była wychowywana przez dziadków w dość liberalny sposób. Mieszkając w Wenecji, miała styczność z wieloma znanymi osobistościami, takimi jak poeta Ezra Pound i przyszły papież Jan XXIII. Od wczesnych lat pobierała lekcje gry na pianinie, tańca i solfeżu, a następnie uczęszczała do szkoły muzycznej im. Benedetto Marcellego. thumb|left|Pravo w trakcie występu w Rzymie, 1969 W wieku 15 lat opuściła rodzinny dom i wyjechała na krótko do Londynu, a następnie przeprowadziła się do Rzymu, gdzie pracowała jako piosenkarka w klubie nocnym o nazwie Piper Club. W 1966 nagrała pierwszy utwór, włoski cover „But You’re Mine” z repertuaru duetu Sonny & Cher o tytule „Ragazzo triste”, który zyskał popularność w kraju.