Al-Kamil, arab. الكامل (pełne imię: al-Malik al-Kamil Nasir ad-Din Abu al-Ma'ali Muhammad), ur. 1177 albo 1180, zm. 6 marca 1238 – sułtan z dynastii Ajjubidów, panujący w Egipcie w latach 1218–1238.
Życiorys Był najstarszym synem Al-Adila (1200–1218). Od roku 1191 nominalnie zarządzał w imieniu ojca Al-Dżazirą i w roku 1200 przybył mu na pomoc, kiedy ten był oblężony w Damaszku przez synów Saladyna Al-Afdala (1193–1225) i Az-Zahira (1193–1216). Po ich pokonaniu w roku 1207 został mianowany przez ojca zarządcą Egiptu i w tym charakterze w maju 1218 roku musiał odpierać niespodziewany atak piątej krucjaty na Damiettę. Al-Kamil nie zdołał zapobiec zdobyciu przez krzyżowców Burdż al-Salsala (Wieży Łańcuchów) zamykającej wejście do portu; wkrótce po otrzymaniu wiadomości o tym wydarzeniu jego ojciec zmarł 31 sierpnia w obozie nieopodal Damaszku. Tym samym Al-Kamil stał się samodzielnym władcą Egiptu. Sytuację Al-Kamila pogorszył jeszcze bunt kurdyjskiego emira Ahmada Ibn al-Masztuba w lutym 1219 roku, który jednak został stłumiony, kiedy z długo wyczekiwanymi posiłkami z Syrii przybył brat Al-Kamila, Al-Mu’azzam (1218–1227). W październiku 1219 roku Al-Kamil zaproponował krzyżowcom w zamian za pokój dawne ziemie Królestwa Jerozolimskiego na zachód od Jordanu włącznie z Jerozolimą, jednak jego oferta została odrzucona.