Bardzo interesujące jest to, że Tatarzy uzgadniając z Polakami ugodę, nie raczyli o tym fakcie poinformować swojego kozackiego sojusznika. Wręcz przeciwnie, Sefer Gazi wyjaśnił, że celowo nie dopuszczono Kozaków do rozmów, bowiem są to „chłopi”Tomasz Ciesielski, Kampania żwaniecka 1653 r. op. cit., s. 56.. W dniu 16 grudnia komisarze polscy powrócili do obozu pod Żwańcem, gdzie po odparciu oskarżeń o kapitulację wobec Tatarów, rozpoczęto powolny wymarsz do domu (19 grudnia oddziały opuścił Jan Kazimierz). Bohdan Chmielnicki zniechęcony postępowaniem sojusznika podążył (po 16 grudnia)Por. Józef Andrzej Gierowski, Historia..., s. 314–315., po zwołaniu rady i uzgodnieniu planu dalszych działań pod Perejasław, gdzie w styczniu 1654 roku doszło do Ugody perejasławskiej pomiędzy Kozakami i Carstwem moskiewskimTomasz Ciesielski, Kampania żwaniecka 1653 r. op. cit., s. 58.. W następstwie Ugody perejasławskiej Moskwa rozpoczęła przeciwko Rzeczypospolitej działania wojenne (wojna polsko-rosyjska (1654–1667)).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa pod Żwańcem · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.