Opisał działania pod Żwańcem bowiem tak: [Król] jedynie z ostatniego niebezpieczeństwa tak iak i pod Zborowem uiąwszy sobie Tatarów wyratować się potrafił (...)Opis starożytnej Polski, przez Tomasza Święckiego (...), Tom II, Warszawa 1816, s. 79.. Z kolei ks. Michał Krajewski skwitował zaś działania militarne jako mało istotne: [Król] w miesiącu październiku posunął się pod Żwaniec, gdzie po różnych mniejszych utarczkach stanęła nakoniec ugoda z Tatarami dnia 16 grudnia (...)Historya Stefana na Czarncy Czarneckiego (...), wydanie Kazimierza Józefa Turowskiego, w Krakowie, Nakład Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, 1859, s. 38. Adam Kersten: ''może być (...) świetnym przykładem bezmyślności i nieudolności w prowadzeniu działań wojennychTomasz Ciesielski, Kampania żwaniecka 1653 r. op. cit., s. 59.
Przypisy
Bibliografia Opis starożytnej Polski, przez Tomasza Święckiego (...), Tom II, Warszawa 1816. Historya Stefana na Czarncy Czarneckiego (...), wydanie Kazimierza Józefa Turowskiego, w Krakowie, Nakład Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, 1859. Żwaniec, [w:\ WIEM, darmowa encyklopedia, Portal wiedzy. Onet.pl Ludwik Kubala, Szkice historyczne.