Emil Redlich (ur. 18 stycznia 1866 w Brnie, zm. 7 czerwca 1930 w Wiedniu) – austriacki lekarz neurolog i neuroanatom.
Życiorys Pochodził z ubogiej żydowskiej rodziny; jego bratem był geolog Karl August Redlich (1869-1942)Deutsche biographische Enzyklopädie (DBE), Band 8. Walter de Gruyter, 2007 s. 232. Studiował medycynę na Uniwersytecie Wiedeńskim w latach 1883-1888, tytuł doktora medycyny otrzymał w 1889. Następnie pracował w Instytucie Neurologicznym w Wiedniu pod kierunkiem Heinricha Obersteinera. W 1894 roku został Privatdozentem i otrzymał stypendium Oppolzera. Od 1895 pracował jako asystent w klinice neurologicznej Juliusa Wagnera-Jauregga. Od 1898 kierował zakładem dla chorych nerwowo i psychicznie Inzersdorf. W 1900 został profesorem tytularnym, a od 1901 profesor nadzwyczajny psychiatrii i neurologii na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1914 roku mianowany dyrektorem zakładu dla chorych nerwowo Maria-Theresia-Schlössel. Od 1922 profesor zwyczajnyRedlich, Emil W: ÖBL 1815-1950, Bd. 9 (Lfg. 41, 1984), S. 9. Jego uczniami byli Hans Zweig, Paul Loewy i Erwin Wexberg.
Żonaty z Amalie Zuckerkandl (1868–1941)Redlich, Emil W: Neue Deutsche Biographie (NDB) Bd. 21: Pütter - Rohlfs. Berlin, 2003 ss. 247-248.