W próbach pozorowanej walki z „nieobciążonym bombami” samolotem bombowym PZL.37 Łoś nie był w stanie mu „wejść na ogon” (zająć pozycji do oddania strzału). Wynikało to z niedostatecznej mocy zastosowanego silnika, konstrukcji, profilu skrzydła oraz dość ciężkiej kratownicy kadłuba, która powiększając ciężar i obciążenie powierzchni, decydowała o brakach w walce manewrowej samolotu. Po poprawkach w 1939 roku, w tym powiększeniu chwytu powietrza do gaźnika, prototyp osiągał prędkość ok. 450 km/h, a maksymalną prędkość obliczeniową określono na 470 km/h. W jednym z lotów prototyp osiągnął 490 km/h, ale prawdopodobnie w płytkim locie nurkowym. Wybuch II wojny światowej przerwał dalszy rozwój prototypu. W pierwszej połowie lutego 1939 roku prototyp Jastrzębia został po raz pierwszy zaprezentowany delegacji francuskiej. Następnie 27 lutego 1939 roku prototyp prezentowany był również ministrowi spraw zagranicznych Włoch, a w kwietniu tego roku z samolotem zapoznali się piloci myśliwscy 1 pułku lotniczego w Warszawie.