thumb|Grobowiec Roberta Biedermanna Robert Ludwik Karol Biedermann (ur. 21 sierpnia 1836 w Zduńskiej Woli, zm. 10 września 1899 w Łodzi) – łódzki fabrykant, jeden z pionierów rozwoju przemysłu w Łodzi.
Życiorys Pochodził z niemieckiej rodziny przybyłej w XVIII wieku do Wielkopolski, która przeniosła się później do Zduńskiej Woli, by ostatecznie osiąść w Łodzi.
Ojciec Roberta Biedermanna, Wilhelm Traugott Biedermann (1801–1852), był pastorem, a matka Justyna Rosina z Jehringów – córką farbiarza. Młody Biedermann wyszkolił się na farbiarza (pracując najpierw w Konstantynowie u wuja, Gustawa Jehringa, a następnie w farbiarni Józefa Paszkiewicza w Łodzi) uzyskując dyplom czeladnika w 1856 roku.
W 1863 roku otrzymał w wieczystą dzierżawę ponad 14 ha gruntów nad rzeką Łódką (rejon ulic Kilińskiego – Franciszkańska). W 1864 roku założył farbiarnię przędzy, tkanin wełnianych i bawełnianych. Pomogło mu w tym małżeństwo, zawarte 11 kwietnia 1863 roku, z Adelmą Emmą Braun (1844–1895), która wniosła do małżeństwa bogate wiano. Z czasem rozbudowywał zakład wprowadzając m.in. napęd parowy. W 1870 wystawił laboratorium chemiczne, a w 1877 roku wybudował mechaniczną suszarnię i apreturę pluszu meblowego i konfekcyjnego oraz produktów wełnianych: flaneli, wyrobów trykotowych, kaszmirów oraz szewiotów.