W XX wieku odkryto siostrzane rękopisy kodeksu.
Opis thumb|Chrystus Pantokrator, czterech Ewangelistów Kodeks jest pokaźnych rozmiarów, stanowi go 1029 kart welinowych, pochodzących ze skór 258 cieląt. Karty mają wymiary 50,5 na 34 cm, grubość kodeksu wynosi 15 cm, zaś waga około 30 kg. Pergamin jest mocny, gładki, nawet w dzisiejszych czasach wygląda świeżo, pomimo swego wieku. Karty ułożone zostały w foliały złożone z czterech kart, czyli w formacie quarto, foliały ponumerowano cyframi arabskimi. Kodeks zachował się w bardzo dobrym stanieRichard Marsden, Amiatinus, Codex, in: Blackwell encyclopaedia of Anglo-Saxon England, ed. Michael Lapidge, John Blair, Simon Keynes, Wiley-Blackwell, 2001, s. 31..
Tekst jest zapisany wielką, wyraźną, regularną i piękną uncjałą, w dwóch kolumnach na stronie; kolumny liczą 43 bądź 44 wiersze. Pismo jest dokładne i staranne, litery są grube i zdradzają iryjski styl. Pierwsza linijka tekstu na początku każdej księgi jest w kolorze czerwonym. Zidentyfikowano siedmiu skrybów pracujących nad kodeksem (wraz z ilustracjami).