Za Liwcem natomiast przemieszali się z ludnością ruską, która z czasem, naturalnym biegiem rzeczy uległa ich kulturze, przyjmując kulturę polską jako swoją. Jednak kraj leżący za Liwcem długi czas zwano Podlasze tj. kraj «pod Lachami», co z czasem z mazurska przerobiono na Podlasie”. Podobny wydźwięk ma litewska nazwa Palenkė.
Gdyby nazwa ta pochodziłaby od lasów, brzmiałaby Podlesie, jak Zalesie lub Międzylesie. Byli (i są) autorzy, którzy inaczej wyjaśniali pochodzenie nazwy Podlasie niż wskazują też dawne zapisy w języku ruskim (który był językiem urzędowym Wielkiego Księstwa Litewskiego) – Podlaszie i łacińskim – Podlachia oraz ustalenia etymologów.
Jedna z wersji mówi o tym, że nazwa wzięła swój początek od olbrzymich niegdyś, a dziś tylko częściowo zachowanych, puszcz i kniei. Tezę tę potwierdza(ło) wielu historyków, m.in. polski językoznawca Bogumił Samuel Linde w swoim monumentalnym Słowniku języka polskiego. W haśle Podlasie, Podlasze, Polesie wywodził pochodzenie nazwy od położenia: „jako kraj bliski lasów podlesiem nazywany, albo, że nazwa Podlasia może pochodzić od gęstych lasów”.