Karol Herman Stępień OFMConv (ur. 21 października 1910 w Łodzi, zm. 19 lipca 1943 w Borowikowszczyźnie) – polski zakonnik rzymskokatolicki, franciszkanin konwentualny z klasztoru oo. Franciszkanów z Iwieńca, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Do zakonu wstąpił w 1929 i ze względu na swe predyspozycje został wysłany na studia do Rzymu, na papieski wydział teologiczny św. Bonawentury. Święcenia kapłańskie przyjął w 1937 roku. Studia kontynuował na wydziale teologicznym uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie i tam uzyskał tytuł magistra teologii.
Po ukończeniu nauki podjął pracę jako wikariusz, przy kościołach franciszkańskich. Jego działalność w parafiach oceniana była jako pełna zapału i gotowości służenia wiernym. Od początku lat 40. był wikariuszem parafii św. Jerzego w Pierszajach.
W czasie masowych aresztowań, prowadzonych przez gestapo w 1943 roku w Pierszajach, dołączył do aresztowanych wraz ze swoim proboszczem o. A. Puchałą, mówiąc: „Pasterze nie mogą opuścić wiernych!”
Z grupy aresztowanych zamordowani zostali jedynie dwaj kapłani, następnie gestapo spaliło ich zwłoki w stodole 19 lipca 1943. Miejsce kaźni zamordowanych w Borowikowszczyźnie, upamiętnione zostało kaplicą-sanktuarium. Szczątki męczenników obecnie spoczywają w relikwiarzu w kościele św.