thumb|Propozycja flagi przedstawiona w 1965 roku przez Almeidę Langhansa. Portugalska Afryka Wschodnia – dawna kolonia portugalska na terenie obecnego Mozambiku.
Pierwsze portugalskie osiedla i faktorie handlowe na wybrzeżach współczesnego Mozambiku zaczęły powstawać w 1498 roku.
W 2. połowie XIX wieku portugalskie posiadłości w południowo-wschodniej Afryce zostały znacznie rozszerzone. Portugalska Afryka Wschodnia obejmowała wówczas następujące kolonie: Lourenço Marques Inhambane Manhica e Sofala Quelimane and Tete Moçambique Niassa
Historia W VIII wieku wybrzeże było kolonizowane przez kupców arabskich. Przed kolonizacją istniało tu państwo plemienne Monomotapa. W 1490 rozpoczęła się zapoczątkowana przez Vasco da Gamę kolonizacja wybrzeża i stopniowe wypieranie Arabów. Portugalczycy założyli faktorie, plantacje trzciny cukrowej i kawy. Rozwinął się handel niewolnikami, którego szczytowy okres w tym rejonie przypadł na przełom XVII i XVIII wieku. W wieku XIX, rozpoczęło się masowe osadnictwo portugalskiej biedoty (rząd Portugalii w ten sposób pozbywał się z kraju ludzi z nizin społecznych). Na początku lat 40. było już 140 tys. osadników (tj. 2,8% – 2,33% populacji) na 5–6 mln mieszkańców (w zależności od źródła). Natomiast w roku 1970 na 8,1 mln ludności było już 300 tys. etnicznych Portugalczyków (tj.