Jako jeden z nielicznych do buntu nie przystąpił rotmistrz Krzysztof Szachmancer, który nakazał swym żołnierzom powrót do Ostroga.
Osiedlanie się na ekonomiach po 1679 Skarb Rzeczypospolitej po długoletnich wojnach był pusty, dlatego król Jan III Sobieski obiecał wynagrodzić żołnierzy chorągwi tatarskich ziemiami w ekonomiach Wielkiego Księstwa Litewskiego. Od 1679 zaczęto umieszczać Tatarów w niektórych wsiach w ekonomiach: brzeskiej, grodzieńskiej i kobryńskiej.
Pułkownika Samuela Krzeczkowskiego i jego chorągiew ulokowano w Kruszynianach, Łużanach i Białogorcach.
Przypisy
Bibliografia
Krzeczowskiego, Samuela