Wendell Lewis Willkie (ur. 18 lutego 1892 w Elwood, zm. 8 października 1944) – amerykański polityk, działacz Partii Republikańskiej, kandydat w wyborach prezydenckich w 1940 roku. Znany z pacyfistycznych, ale i antyizolacjonistycznych poglądów. Mimo ważnej roli w polityce nie zajmował nigdy żadnego stanowiska publicznego.
Willkie – podobnie jak jego poprzednik w nominacji, Alf Landon – należał do liberalnego skrzydła w większości konserwatywnej partii. Początkowo był nawet demokratą i delegatem na konwencje tej partii w 1932 roku, kiedy ta mianowała po raz pierwszy swym kandydatem jego późniejszego rywala Franklina Delano Roosevelta.
Po przeprowadzce do Nowego Jorku Willkie zrobił oszałamiającą karierę w sektorze prywatnym, kiedy skończywszy ledwie 40 lat stanął na czele jednego z wielkich koncernów realizującego usługi użyteczności publicznej. Był przeciwnikiem niektórych reform Nowego Ładu, ale, jak Landon, popierał większą jego część i krytykował stary konserwatyzm poprzedniej republikańskiej administracji Herberta Hoovera.
Przez pewien czas regularnie pisywał krytyki literackie i prowadził popularne programy radiowe.