Opis i analiza Jest to monumentalny obraz ołtarzowy, przedstawiający jedną ze scen pasyjnych – moment zdjęcia Chrystusa z krzyża. Postaci mają niemal naturalne rozmiary. Płytka przestrzeń, iluzja złoconego drewna oraz maswerki w górnych rogach przywodzą na myśl rzeźbione w drewnie i polichromowane ołtarze. Spotęgowany ładunek realizmu w kształtowaniu postaci i niezwykle plastycznie opracowane postaci potęgują wrażenie, iż mamy do czynienia z rzeźbionym poliptykiem.
Józef z Arymatei podtrzymuje martwe ciało Chrystusa, podczas gdy Maryja opada omdlała na ziemię. Podobieństwo pozy, zamknięte oczy, bladość skóry Maryi zdają się mówić o nierozerwalnym związku przeżyć Matki i Syna. Kompozycja jest zamknięta z obu stron przez postaci Jana Ewangelisty i Marii Magdaleny, załamującej ręce w geście rozpaczy. Nie wiadomo, co znajdowało się na zaginionych skrzydłach poliptyku.
Wątek zdjęcia z krzyża wspominają w Nowym Testamencie wszyscy czterej ewangeliści i łączą go z kolejnym – złożeniem do grobu. Według Ewangelii Świętych Mateusza (27:57-60), Marka (15:42-47) i Łukasza (23:50-56), Józef z Arymatei zdjął ciało Chrystusa i przygotował je do pochówku. Ewangelia Jana (19:38-42) wspomina także o Nikodemie.