Ugo Conte Cavallero (ur. 20 września 1880 w Casale Monferrato, zm. 14 września 1943 we Frascati) – włoski dowódca wojskowy, marszałek.
Życiorys Brał udział m.in. w wojnie włosko-tureckiej, potem w I wojnie światowej. Był jednym z dowódców w ataku na Albanię w 1939. Dowodził także podczas II wojny światowej. W 1942, pomimo braku sukcesów w dowodzeniu, został mianowany na stopień marszałka Włoch (Maresciallo d’Italia). Ze względu na to, że był zagorzałym faszystą, 25 lipca 1943 nie przyłączył się do obalającego reżim faszystowski Pietra Badoglio, ale uciekł, organizując opór.
We wrześniu 1943 doszedł do wniosku, że sprawa włoska w sojuszu z Niemcami jest ostatecznie przegrana, toteż, gdy Hitler, za pośrednictwem Alberta Kesselringa zaproponował mu najwyższe dowództwo resztek armii faszystowskiej, stanowczo odmówił, oświadczając, że takie mianowanie byłoby możliwe jedynie z rąk króla lub szefa rządu włoskiego. 13 września 1943 został de facto objęty przez gestapo aresztem domowym. Następnego dnia pozwolono mu (pod eskortą) zobaczyć się z żoną przebywającą w szpitalu i jeszcze tego samego dnia został znaleziony martwy w ogrodzie hotelu Belvedere we Frascati z raną postrzałową prawej skroni. Bierze się pod uwagę zarówno wersję o samobójstwie, jak i wykonanie wyroku pod zarzutem kolaboracji z Niemcami.