Część populacji migruje w czasie zimy na południe, w Ameryce Północnej aż do Kalifornii, rzadziej do północno-zachodniego Meksyku (Kalifornia Dolna). Pojedyncze osobniki są spotykane w głębi Ameryki Północnej, lecz jest to przypuszczalnie rezultat zboczenia z kursu w czasie jesiennych burz. Najodleglejszym przypadkiem spotkania tego stosunkowo krótkodystansowego ptaka pacyficznego był osobnik odnotowany na wyspie Lundy (Devon, Wielka Brytania) wiosną 1990 r. Ten sam ptak powrócił na wyspę jeszcze raz podczas następnej wiosny.
Poszczególne podgatunki zamieszkują: S. antiquus antiquus – wybrzeża od Kamczatki po Morze Żółte, Wyspy Kurylskie; od Aleutów do zachodniej Kolumbii Brytyjskiej; S. antiquus microrhynchos – odbywa lęgi tylko na Wyspach Komandorskich (na wschód od Kamczatki, północno-wschodnia Rosja).
Morfologia Długość ciała 24–27 cm; masa ciała 177–249 g, średnio około 206 g; rozpiętość skrzydeł 40–43 cm.
Ptak ten ma czarną głowę, gardło i kark, szary lub ciemnoszary grzbiet i biały spód ciała. Żółty dziób jest krótki i masywny. Ogon jest krótki i zaokrąglony. Osobniki dorosłe w letniej szacie mają białe smugi na głowie.