Stiepan Wasiljewicz Mosin, ros. Степан Васильевич Мосин (ur. w 1904 r. w wiosce Czernyszino w regionie kałuskim w Rosji, zm. po 1946 r. w ZSRR) – radziecki nauczyciel, współzałożyciel i członek komitetu centralnego Narodowo-Socjalistycznej Partii Rosji oraz główny redaktor jej organu prasowego, członek władz tzw. Republiki Łokockiej, następnie pełnomocnik przy sztabie Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji ds. materialnej pomocy dla uchodźców z okupowanych obszarów ZSRR podczas II wojny światowej
W 1927 r. wstąpił do Wszechzwiązkowej Partii Komunistycznej (bolszewików). W 1937 r. został z niej wykluczony pod zarzutem krytyki kolektywizacji rolnictwa. W 1940 r. przyjęto go z powrotem do partii komunistycznej. Pracował jako nauczyciel. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., został 10 sierpnia zmobilizowany do Armii Czerwonej. Miał służyć w batalionie budowlanym, ale szybki postęp Niemców sprawił, że oddział został rozpuszczony. Stiepan W. Mosin przybył do miasta Orzeł, gdzie mieszkała jego rodzina. Po pewnym czasie przeniósł się do miejscowości Łokoć, będącej centralną siedzibą władz tzw. Republiki Łokockiej. Został zastępcą Bronisława W. Kaminskiego, który z kolei pełnił funkcję zastępcy stojącego na czele Republiki Łokockiej Konstantina P. Woskobojnika. Odpowiadał za sprawy agitacji i propagandy.