Pozbawieni lokalu uczniowie Szkoły nr 4 podjęli naukę na okres jednego roku w połowie budynku należącego do Szkoły nr 3. Z powodu braków lokalowych uczyli się tam tylko uczniowie klas I – V, natomiast uczniowie klas VI – VII uczyli się w pozostałych szkołach w mieście. Zajęcia odbywały się dopiero po skończonych lekcjach uczniów Szkoły nr 3, wskutek czego trwały nawet do godziny 20.00. W 1949 r. kierownictwo nad szkołą przejął Edmund Falkowski. alt=Budowniczy nowej szkoły|mały|202x202px|Albin Lubiński, dyrektor szkoły w latach 1955 -1990|lewo
Lata pięćdziesiąte W 1950 roku Szkoła nr 4 otrzymała nowe lokum. Była to część parteru Szkoły nr 2 przy ul. Sobieskiego 12. Zaledwie pięć lat później dotychczasowy dyrektor – Edmund Falkowski uchwałą Prezydenta Powiatowej Rady Narodowej został mianowany Inspektorem Oświaty. Na jego stanowisko powołano Albina Lubińskiego, który funkcję tę pełnił aż do 1990 roku. W 1958 roku, decyzją władz starogardzkich, na polach i pastwiskach na skraju miasta rozpoczęto budować nową, dużą szkołę.