Wiktor Skibniewski herbu Ślepowron (ur. 9 września 1787 w Wołkowcach na Podolu, zm. 28 lutego 1859 w Nowym Porzeczu), syn Andrzeja Skibniewskiego (1750–1787) i Karoliny z Bielowskich (1756–1814); właściciel majątków m.ion.: Andrejkowce, , Dunajowce, Iwankowce, Nowe Porzecze, Rajkowce, Wołkowce Niższe na Podolu. Prezes Sądów Granicznych powiatu płoskirowskiego. Ojciec Bronisława.
Wychowywał się w rodzinnym dworze w Wołkowcach. W 1801 otrzymał potwierdzenie staropolskiego szlachectwa przed Podolską Gubernialną Komisją Legitymacyjną, której po trzecim rozbiorze przysługiwało pod zaborem rosyjskim prawo odbierania dowodów szlachectwa.
Z rekomendacji biskupa kamienieckiego, Franciszka Mackiewicza, otrzymał w 1817 honorową nominację kościelną na Rycerza Złotej Milicji św. Pałacu i Dworu Laterańskiego.
Piastował urząd Prezesa Sądów Miarowych i Granicznych powiatu płoskirowskiego, powołanych do rozstrzygania sporów granicznych między posiadaczami ziemskimi.