Rękopis był badany przez Griesbacha, który wyróżnił pięciu korektorów kodeksu (A, B, C, D, E). Tregelles badał go w 1849 roku i porównał go z transkrypcją rękopisu dokonaną przez Tischendorfa, jeszcze przed jej opublikowaniem. Tischendorf wydał tekst kodeksu, grecki i łaciński, w 1852 rokuKonstantin von Tischendorf, Codex Claromontanus sive Epistulae Pauli Omnes Graece et Latine, Leipzig 1852., rozpoznał także dziewięciu korektorów kodeksu. Tekst łaciński wydał Paul Sabatier.