Podczas powstania warszawskiego 15 sierpnia poślubił Lidią Strzelecką ps. „Akne”. Jako lekarz niósł pomoc rannym w walkach na Woli, Starym Mieście i Czerniakowie, gdzie sam doznał poważnej rany – 19 września na Czerniakowie. Rannego Krystyna przeniesiono do budynku, w którym wybuchł pożar. Uratowany został przez swoją żonę – rozbroiła ona Niemca, który zapędził się na „ziemię niczyją” i zmusiła go do niesienia rannego. Udało się jej dotrzeć do Wisły i umieścić „Zawała” na jednej z ostatnich łodzi odpływających na prawy brzeg, gdzie było już Wojsko Polskie. Obawiając się jednak, by ranny nie wypadł z łodzi, w pełnym umundurowaniu wskoczyła do wody i płynęła, asekurując męża.
Po wojnie pracował jako chirurg. Miał córkę Sylwię.
Pochowany 26 marca 2008 r. na Starych Powązkach w Warszawie (kw. 29-6-25).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2001) Krzyż Walecznych dwukrotnie Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (1983, wraz z matką Anną i siostrami Aliną Marią i Barbarą)
Przypisy
Bibliografia nekrologi "Gazeta Wyborcza" 21 i 22-23 marca 2008 r.
Piotr Stachiewicz – "Parasol.