Wawrzyniec Justyn Styczeń (ur. 5 stycznia 1836 w Woli Drwińskiej koło Bochni, zm. 29 maja 1908 w Niepołomicach) – polski działacz społeczny, adwokat, prezes krakowskiego oddziału Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", współzałożyciel Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, radny Rady Miejskiej Krakowa.
Pochodził z rodziny chłopskiej, był synem Wincentego. Nauki początkowe pobierał prawdopodobnie w Woli Drwińskiej, by w 1854 zostać uczniem krakowskiego Gimnazjum św. Anny, gdzie po pięciu latach uzyskał świadectwo dojrzałości. W latach 1859–1863 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, kończąc naukę absolutorium; dopiero w sierpniu 1869, po złożeniu czterech obowiązkowych egzaminów, uzyskał stopień doktora praw.
Styczeń osiadł w Krakowie na stałe, wchodząc w posiadanie domu przy ulicy Karmelickiej (po jego sprzedaniu mieszkał na ulicy Sławkowskiej). Otworzył kancelarię adwokacką i prowadził ją z powodzeniem, z czasem zyskał opinię jednej z "najwybitniejszych osobistości palestry krakowskiej". Przez wiele lat pełnił funkcję prezesa Izby Adwokackiej, był także członkiem senatu dyscyplinarnego przy Izbie Adwokackiej (w obrębie krakowskiego Sądu Krajowego).