Louise była inteligentną i upartą dziewczyną, i nie od razu nawiązała romans z królem. W 1672 r. urodziła Karolowi syna, również Karola, który otrzymał nazwisko Lennox i w 1675 r. otrzymał parowski tytuł księcia Richmond. Wsparcie, jakiego cały czas udzielała Louise francuska ambasada, stało się powodem plotek, że królewska faworyta działa na rzecz interesów Francji. Nie jednało jej to sympatii Anglików, mimo iż Louise odmawiała przyjmowania darów od króla Ludwika XIV.

19 sierpnia 1673 r. otrzymała parowskie tytuły księżnej Portsmouth, hrabiny Fareham oraz baronowej Petersfield. W grudniu tego roku Karol wyjednał dla niej francuski tytuł parowski księżnej d’Aubigny. Księżna pozostała w Anglii do śmierci Karola II w 1685 r. Następnie wyjechała do Francji, gdzie pozostała do końca życia, z wyjątkiem krótkiej podróży na dwór nowego króla Jakuba II. Ostatnie lata życia spędziła w Aubigny, zmagając się z wierzycielami. Król Ludwik XIV, a po jego śmierci Regent Orleański przyznali jej stałą pensję i chronili przez wierzycielami.