Miał w swej pieczy szereg mniejszych grot oraz Lombrives – największą jaskinię w Europie, która w czasach katarów służyła jako świątynia, gdzie wierni (credentes) zbierali się na prowadzone przez Doskonałych nabożeństwa.

Gadal i nauka katarów Gadalowi nie chodziło jedynie o badania historyczne. Pragnął on odsłonić istotę ruchu katarskiego jako pierwotne, czyste chrześcijaństwo, Kościół „Parakleta”. Wskazywał na powiązania pomiędzy duchowością katarów a gnostyczną nauką poprzedzających ich czasów. Odwiedzającym groty opowiadał o poszczególnych etapach procesu wtajemniczenia, które kandydat odbywał w kolejnych jaskiniach, zanim nastąpiło prawdziwe „uwolnienie od materii” i nowy Parfait mógł przyjąć święcenia, stojąc w wykutym w skale pentagramie w grocie Betlejem.

W roku 1956 Gadal spotkał Jana van Rijckenborgha i Catharose de Petri, duchowych przywódców Lectorium Rosicrucianum. Uznał to za ukoronowanie swych poszukiwań, gdyż po kontakcie z wieloma, którzy szukali jedynie legendarnych skarbów, zobaczył w nich godnych spadkobierców dziedzictwa katarów i kontynuatorów gnostycznej pracy wyzwolenia. Przypieczętowaniem tego związku w materii jest odsłonięty 5 maja 1957 roku w Ussat-les-Bains pomnik „Trójprzymierza Światła”.