Metody, w których wszystkie elektrony walencyjne są traktowane kwantowomechanicznie. Do nich należą: Metody CNDO, INDO, NDDO wprowadzone przez Johna Pople'aJ. Pople and D. Beveridge, Approximate Molecular Orbital Theory, McGraw-Hill, 1970.. Parametryzowane są one nie z użyciem wyników doświadczalnych, ale względem wyników ab initio z bazą minimalną. Obecnie są rzadko używane, ale stanowią istotny wkład w rozwój metodologii. Metody MINDO, MNDO, AM1, PM3, RM1 i SAM1J. J. P. Stewart, Reviews in Computational Chemistry, Volume 1, Eds. K. B. Lipkowitz and D. B. Boyd, VCH, New York, 45, (1990), parametryzowane przy użyciu eksperymentalnych entalpii tworzenia, momentów dipolowych, potencjał jonizacji i parametrów geometrycznych. Metody opracowane do obliczeń stanów wzbudzonych (zatem przewidzenia widm elektronowych), takie jak ZINDO i SINDOM. Zerner, Reviews in Computational Chemistry, Volume 2, Eds. K. B. Lipkowitz and D. B. Boyd, VCH, New York, 313, (1991)Nanda, D. N. and Jug, K., Theoretica Chimica Acta, 57, 95, (1980) Metody przeznaczone do obliczeń właściwości związków kompleksowych, takie jak Sparkle/AM1 opracowana do związków lantanowców.
Zobacz też Metody ab initio w chemii kwantowej, metoda Hartree-Focka
Przypisy
Kategoria:Chemia kwantowa Kategoria:Chemia obliczeniowa