W 1825 roku Jean Étienne Marie Gaspard Itard opisał znany przypadek markiza de DampierreJean Étienne Marie Gaspard Itard (1825): Mémoire sur quelques fonctions involontaires des appareils de la locomotion, de la préhension et de la voix. Archives générales de médecine. 8, 385-407., który był przypuszczalnie pierwszym przypadkiem tej choroby w piśmiennictwie, jednak praca Tourette’a dawała pełny obraz choroby i była przełomowa w historii badań tego schorzenia. Tourette przywołał pracę Itarda w swoim artykule. W 1884 roku wyjechał do Londynu, gdzie spotkał się z Johnem Hughlingsem Jacksonem, neurologiem ze Szpitala Londyńskiego, by dowiedzieć się, czy ten w swojej praktyce spotkał się z takimi jak on przypadkami. Jackson nie umiał podać żadnego przykładu, jednak jeszcze tego samego roku zaprezentował przypadek jednego pacjentacytat za: Lees AJ. (1986): Gilles de la Tourette: The man and his Times. Revue neurologique [Paris]. 142(11), 808-816..
W 1898 roku przedstawił jeden z pierwszych opisów zespołu niespokojnych nógGilles de la Tourette G. Les états neurasthéniques. Paryż: Bailleèrre JB et fils;